2008/Jan/13

ถึงเพื่อน..

              การเป็นโรคนี้เหมือนเป็นสัญญาณบอกล่วงหน้าว่า.. เธอจะมีชีวิตอยู่ได้ในเวลาที่จำกัด เธอสามารถกำหนดสิ่งที่จะทำ หรือสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้สำเร็จได้ และสามารถบอกลาคนที่รัก และรักเธอได้ มันคงเป็นความสุขที่วิเศษมาก แต่ก็คงเจ็บปวดไม่แพ้กัน

              บนโลกใบนี้มีผู้คนมากมายที่เป็นโรคเดียวกับเธอ และพวกเขาเหล่านั้น ก็ได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้รวมทั้งเธออีกคน แต่เธอรู้ไหม.. ว่าจะมีสักกี่คนที่โชคดีเช่นเธอ..

              ขณะที่เธอกำลังหลับตา และจะหลับไปชั่วนิจนิรันดร์นั้น มือข้างขวาของเธอถูกกุมด้วยมืออันอบอุ่น ของผู้ที่รักเธอยิ่งกว่าชีวิตของตัวเอง ส่วนมือข้างซ้ายของเธอถูกกุมด้วยมือที่อ่อนโยน ของผู้ที่รักเธอด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี และรอบตัวเธอรายล้อมไปด้วยเพื่อน พี่ และน้อง ผู้คนมากมายที่เธอรัก และรักเธอ มาร่วมขับกล่อมบทเพลงอันแสนหวานในความเงียบ ให้เธอนั้นได้หลับฝันดีไปชั่วกาล

              แต่ความทรงจำที่ดีทั้งหมดของเธอนั้น จะไม่มีวันจางหายไป ตราบใดที่ยังมีดวงดาวบนท้องฟ้า เธอจะยังคงวนเวียนอยู่ในหัวใจของทุกคน หลับให้สบายนะ.. แล้วสักวันเราคงได้พบกัน

จากเพื่อน..

                ด้านบน.. เป็นบทความที่ฉันเขียนในหนังสือไว้อาลัย ถึงเพื่อนคนหนึ่งที่เราได้เรียนสาขาวิชาเดียวกัน คณะหนึ่ง ในมหาวิทยาลัยของรัฐ คณะเรารู้จักกันทั้งหมดตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่ฉันได้มีโอกาสสนิมสนมกับเพื่อนคนนี้ก็ตอนปีสาม ฉันได้ข่าวของเพื่อนคนนี้เมื่อประมาณปีที่แล้วว่า.. เข้าโรงพยาบาลเพื่อรักษาตัวจากการเป็นโรคมะเร็ง ฉันทราบข่าวเมื่อเพื่อนกลับไปพักฟื้นที่บ้าน ฉันจึงโทรหา.. ฉันไม่กล้าถามไถ่อาการมากนัก ออกจะไม่ค่อยพูดด้วยซ้ำไป แต่เพื่อนของฉันชวนคุยโน้น คุยนี้ ไปเรื่อย และลงท้ายว่า.. "ไม่ต้องเป็นห่วงนะ เราดีขึ้นแล้ว"

                หลังจากนั้น ฉันก็ได้ข่าวจากเธอเสมอ จากเพื่อนคนอื่นๆ ว่าเธอไปปรากฎตัวที่โน้น ที่นี่ เธอดีขึ้นจริงๆ จนฉันลืมไปว่าเธอป่วย.. และแล้วคืนของวันที่ 7 มกราคม 2551 ที่ผ่านมา เพื่อนอีกคนโทรมาหาฉันบอกว่า.. รีบมาเยี่ยมเพื่อนด้วยนะ ฉันเริ่มรู้สึกใจหวิวๆ และในวันที่ 8 มกราคม ฉันเดินทางไปถึงโรงพยาบาลประมาณ17.30 น. เพื่อนอีกหลายคน รออยู่ที่นั่นกันบ้างแล้ว ฉันไม่คิดว่าเพื่อนจะมากันมากขนาดนี้ ฉันดีใจและตื้นตันใจแทนเพื่อนที่ป่วย และญาติพี่น้องของเพื่อน ที่มีคนรักเพื่อนคนนี้มาก เพื่อนสามสิบกว่าคนที่มาด้วยหัวใจ เพื่อส่งเพื่อนที่เคยร่วมทุกข์ ร่วมสุข และฝ่าฟันสิ่งต่างๆ มาด้วยกัน ในห้องอบอวลไปด้วยความเศร้า 

                เวลาประมาณ 16.15 น. เพื่อนที่ตอนนี้ ไม่สามารถพูดออกมาเป็นคำพูดได้สักคำ แต่เธอคงรับรู้ได้ถึงสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบตัวเธอว่า.. เธอมีคนที่รักเธอมากเท่าใด ฉันมองเธอเหมือนเธอกำลังอยากจะบอกอะไรพวกเรา คงน่าจะเป็นคำขอบคุณที่เห็นพวกเรามากันเยอะอย่างนี้ แต่เรี่ยวแรงเธอเริ่มอ่อนลง.. อ่อนลง.. อ่อนลงจนหน้าจอการเต้นหัวใจของเธอเป็นเพียงเส้นตรงสีแดง น้ำตาทุกคนเริ่มรินไหลในความเงียบ เธอหลับแล้ว เธอนอนหลับไปอย่างสงบแล้ว หลับให้สบายนะ..  

                  วันที่ 12 มกราคม 2551 เพื่อนร่วมรุ่นไปงานเธออย่างมากมาย รวมทั้งฉันด้วย เจอเพื่อนๆหลายคนที่ไปทำงานตามที่ต่างๆ พูดคุยทักทายด้วยความดีใจเพื่อให้บรรยากาศไม่เศร้าจนเกินไป แต่ทุกคนก็ไม่สามารถเก็บอาการความเศร้านั้นได้ หลังจากที่ได้ดูหน้าเพื่อนฉันคนนี้เป็นครั้งสุดท้าย บรรยากาศความเศร้าเริ่มปกคลุม มีเสียงสะอื้น พร้อมน้ำตาของหลายคนเริ่มรินไหลออกมา ขณะที่ร่างกายเธอค่อยๆสลาย กลายเป็นควันที่พวยพุ่งออกมา... ลาก่อนนะ และสักวันคงได้พบกัน

                ถ้าหากวันนั้น ฉันได้ทำในสิ่งที่ฉันจะทำให้กับเธอ ตอนนี้.. ฉันคงไม่คิดถึงสิ่งนั้นวนไปวนมาอย่างนี้ ฉันเสียใจที่ไม่ได้ทำสิ่งนั้นให้กับเธอ หากคิดถึงใคร หรือนึกถึงใคร บอกให้คนนั้นรับรู้ ก่อนที่จะไม่มีวันได้บอกคนนั้นไปตลอดชีวิต ขออย่าให้ใครต้องเป็นเหมือนอย่างฉันอีกเลย...

                ปล. ความรู้สึกฉัน ไม่เชื่อว่าเธอจะจากไปแล้ว เหมือนเธอยังอยู่ไม่ได้จากไปไหน หรือเป็นเพราะว่า.. ฉันไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้ ฉันฟุ้งซ่านมากไปหรือเปล่านะ

 สุดที่รัก (เรทโทรสเปค)

เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน
แต่เวลาคือสิ่งเลวร้ายเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้น ทำให้เราต้องจากกัน

สุดเส้นทางปลายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด ไม่อาจจะพบกัน แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
ภาพเก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจหลับให้สบายสักวันคงพบกัน สุดที่รัก

สุดเส้นทางปลายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด ไม่อาจจะพบกัน แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
ภาพเก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ หลับให้สบายสักวันคงพบกัน

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ หลับให้สบายสักวันคงพบกัน
สุดที่รัก สุดที่รัก สุดที่รัก

Comment

Comment:

Tweet


ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

แต่นกเชื่อว่า เพื่อนของพี่ คงไปสบายแล้ว

และเค้ายังจะอยู่ในความทรงจำตลอดไปนะคะ

สู้ๆนะ ผ่านไปให้ได้big smile
#22 by lamoon At 2008-01-15 14:24,
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
ทุกสิ่งทุกอย่าง จะคงอยู่ในความทรงจำเสมอค่ะ
#21 by ~Moon~ At 2008-01-15 12:38,
นานแค่ไหน ก็จะอยู่ในความทรงจำ ..... ตลอดไป

เข้าใจบรรยากาศนี้ค่ะ
#20 by lullscreen At 2008-01-14 21:40,
เป็นการเขียนที่ส่งผ่านอารมณ์ไปยังคนอ่านได้ดีมากครับ
เพื่อน กูรักมึงว่ะ..เป็นการสูญเสีย..คราบน้ำตาพร้อมรอยยิ้ม
ปล.รูปเก้าอี้กลางหิมะ ผมเคยไปนั่งๆชิวๆอารมณ์นั้นด้วย
#19 by MinimarT At 2008-01-14 21:27,
มันเป็น..ความจริงที่เจ็บปวดค่ะ
ไม่มีใครยอมรับมันได้..
แต่มันจะผ่านเราไป..แม้เราจะไม่ลืม
แต่จะไม่เจ็บปวดเท่าเดิม
....

เสียใจด้วยค่ะที่สูญเสียเพื่อนไป
ลองทำบุญให้เพื่อนสิคะ
อาจจะรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้างbig smile
#18 by ฉันเอง At 2008-01-14 20:21,
ทานข้าว นอนหลับ ยิ้มเยอะๆนะครับ เป็นห่วงbig smile
#17 by * Jetkaro ShowtimE * At 2008-01-14 19:30,
ตอบ ป.ล.ค่ะ

น้าของฉันก็เสียไปด้วยโรคมะเร็งเหมือนกันค่ะ เกือบสิบปีแล้ว
แม่ของฉันสนิทกับน้ามากๆ
แม่ชอบพูดว่า ไม่ได้รู้สึกว่าน้าไม่อยู่ แค่รู้สึกว่าน้าอยู่กรุงเทพแล้วเราอยู่ที่เชียงใหม่ เลยไม่ได้เจอกัน
#16 by นกไร้ขา At 2008-01-14 18:34,
เสียใจด้วยนะคะ

แต่เพื่อนคุณไปสบายแล้วค่ะ

และเค้าก็คงรู้ ว่าคุณรักเค้า
#15 by At 2008-01-14 18:17,
เศร้าจัง
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

ยังไงความรู้สึกดีดีที่เคยมีก็จะยังอยู่ในความทรงจำเสมอนะคะ
#14 by !2know ++ At 2008-01-14 15:25,
พอจะเข้าใจความรู้สึกของการสูญเสียค่ะ

แต่พิมพ์ก็ยังอยากเป็นกำลังใจให้พี่

ดั่งที่พี่เป็นกำลังใจให้พิมพ์

ให้พี่คลายความเศร้าโศก ความเสียใจ

ยิ้มไว้นะค่ะพี่big smile big smile big smile
#13 by ~pimmas~ At 2008-01-14 15:14,
การเกิดมาบนโลกใบนี้ เราทุกคนอาจได้เจอะเจอเหตุการณ์ที่แตกต่างกันไป
ความคิด ความรู้สึก บางอย่างอาจไม่เหมือนกัน
จุดมายการดำเนินชีวิตอาจราบเรียบ หรือมีอุปสรรคมากน้อยต่างกัน

แต่ปลายทางของทุกคนก็คงหนีไม่พ้นความตาย
แต่จะมีคนบนโลกนี้สักกี่คนที่มีโอกาสหลับนิจนิรันดร์
ท่ามกลางผู้คนที่รักเราอย่างมากล้นแบบนี้นะ

เคยคิดเหมือนกันถ้าถึงวันนั้นของเราจะมีใครอยู่เคียงข้างเราบ้างนะ
ขอให้ดวงวิญญาณของเพื่อนไปสู่สุขคตินะคะ ...
เสียใจด้วยนะคะสำหรับการสูญเสีย
ความทรงจำดีๆที่ผ่านมา
คงทำให้เราอยู่ต่อไปได้อย่างเข้มแข็งขึ้น

เขียนได้น่าประทับใจมากๆค่ะ
เป็นกำลังใจให้เพื่อนๆที่เหลือทุกคนนะคะsurprised smile
#11 by warmness At 2008-01-14 12:23,
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ


แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจหลับให้สบายสักวันคงพบกัน สุดที่รัก

พบกันในหัวใจ ... พบกันในขวดโหลแห่งความทรงจำ

รักษาสุขภาพนะคะ
#10 by # li DarK_SpritE il # At 2008-01-14 12:04,
จะร้องไห้ค่ะ

"หากว่าคุณมีคนที่รักที่สุด บอกกับเขาทุกวันว่ารักที่สุด บอกกับเขาทุกเช้าที่ตื่นได้ไหม"
#9 by LhinKo^_^ At 2008-01-14 10:40,
เคยมีความรู้สึกแบบนี้ ตอนที่เพื่อนคนหนึ่งจากไปเหมือนกันค่ะ
ความรู้สึกแรกคือไม่อยากจะเชื่อ เพราะวัยของเรา ควรจะเป็นการไปงานแต่ง งานเลี้ยงรุ่น แบบนั้นซะมากกว่าการไปงานศพ แต่คิดซะว่านี่ คือสิ่งที่ถูกกำหนดมาแล้ว
เก็บเค้าไว้ในความทรงจำดีๆค่ะ...อย่าเศร้านะsurprised smile
#8 by นาฬิกาทราย At 2008-01-14 09:35,

เสียใจด้วยนะคะกับการสูญเสียครั้งนี้ .. ชีวิตคนเราสั้นจังเลย พยาพยามทำวันนี้ให้ดีที่สุดสำหรับตัวเองและคนรอบข้างน๊า

big smile
#7 by double At 2008-01-14 06:41,
เธอเป็นดวงดาวที่น่ามอง ไม่ว่าจะเป็นบนฟ้าหรือบนดิน
#6 by Restless Storm At 2008-01-14 05:30,
ความหมายของคำว่า "เพื่อน"
ลึกซึ้งเสมอ

เราเองก็เพิ่งไปทานข้าวกับเพื่อนมาเหมือนกันวันนี้
#5 by september At 2008-01-14 01:42,
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ
แม้ว่าจะพยายามเรียกสติด้วยว่าการจากลาเป็นเรื่องที่แสนธรรรมดาบนโลกใบนี้ แต่พอถึงเวลานั้นจริงๆมันเป็นเรื่องยากที่จะทำใจได้

แด่ทุกดวงวิญญาณ์
แด่เวลาที่พรากพาดวงขวัญ
โปรดทวยเทพเหล่าเทวัญ
คลายความโศกศัลย์แห่งวิญญาณ์
#4 by redtear At 2008-01-14 00:43,
ขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของเพื่อนนะคะ
แต่เป็นเวลาที่ดีที่เพื่อนจะได้พักแล้วค่ะ เป็นการหลับที่ยาวนานหลังจากที่เธอได้ต่อสู้มาอย่างเข้มแข็ง

เหลือแต่คนข้างหลังของเธอ ที่ต้องอยู่และต่อสู้ต่อไปค่ะ
#3 by ~ N ~ At 2008-01-13 23:52,
พี่หงส์ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
แต่เชื่อว่าความรู้สึกดีๆ ความทรงจำที่ดีๆ ที่เคยมีร่วมกัน มันจะยังคงอยู่ตลอดไปนะคะ

ต้องขอโทษที่พี่หงส์หายไปนานค่ะ พอดีไม่ค่อยสบายเลยไม่ได้เข้ามาตั้งแต่ปีใหม่ค่ะ สวัสดีปีใหม่ย้อนหลัง ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ surprised smile
#2 by Hongfha At 2008-01-13 23:40,
อ่านแล้วสะเทือนใจจัง
เข้าใจถึงบรรยากาศนั้น สีเทาเข้าปกคลุม
เพื่อนดีใจที่เจอกัน ขาดแต่คนนั้น ที่ไม่ได้ดีใจด้วย
แต่เขาไปสบาย ไปสบายแล้วจริงๆ big smile
#1 by น้ำเงินเจือขาว At 2008-01-13 22:41,

~* พระอาทิตย์สีชมพู *~
View full profile