2009/Jun/08

          สายลมเดือนธันวา...นำเรื่องดีๆ มาสู่ชีวิตเราเสมอ บนเส้นทางเมืองกระแสลมเย็นจะรวยรินพาบทเพลงแห่งเทศกาลปีใหม่  คริสต์มาส มาปลุกเร้าให้รู้สึกถึงชีวิตกับความหวังและการเริ่มต้นทุกอย่างอีกครั้ง  ในขวบปีใหม่ที่กำลังจะมาถึง บนเส้นทางแห่งขุนเขาและดอยสูง สายลมหนาวจะชุบชูชีวิตให้มวลหมู่ดอกไม้บานสะพรั่งกลางสายหมอกในยามเช้า และทักทายกับแสงดาวในยามค่ำคืน   

          ผมรักเดือนธันวา มันคือช่วงเวลาที่ผมอยากพาตัวเองไปอยู่ทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นในเมืองหรือในอ้อมกอดของธรรมชาติ เวลาที่อยู่ในเมือง มันคือวาระแห่งการแสดงออกของความรู้สึกผ่านถ้อยคำอวยพรใน ส.ค.ส. ดอกไม้ ของขวัญ ให้คนพิเศษที่เรารักและแอบรัก เป็นโอกาสที่คุณจะบอกความในใจกับใครสักคน เป็นเวลาที่คุณจะนัดคนรักของคุณไปเดินเล่น หรือรับประทานอาหารในร้านบรรยากาศโรแมนติก คือวาระที่เสื้อกันหนาวตัวสวยจะออกมาทำหน้าที่ของมัน ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยสีสัน ตึกสูงประดับประดาด้วยไฟหลากสีเพื่อต้อนรับเทศกาลปีใหม่ งานเลี้ยงประจำบริษัท โบนัส เสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้ใหม่ที่ตามมาหลังจากนั้น การเตรียมตัวท่องเที่ยวตามเทศกาลสังสรรค์ระหว่างเพื่อนฝูง เบียร์การ์เดน ฯลฯ ทุกอย่างมาพร้อมกับลมหนาว ผมรักเดือนธันวา 

          สายลมเดือนธันวาพาใครคนหนึ่งไปเจอผมบนภูสูง ค่ำคืนที่หนาวเย็นจนล่วงเลยไปถึงเช้า คือเรื่องราวของความบังเอิญที่มีเรื่องต่อเนื่องมากมายหลังจากนั้น นอกจากโทษตัวเองแล้ว ผมจำเป็นต้องโทษลมหนาวกับดาวเดือนในคืนนั้น 

          เพลง "ลมหนาวและดาวเดือน" เป็นความตั้งใจของผมที่อยากจะเขียนเพลงที่เป็นภาษากลอนอีกครั้ง เป็นวิมานดิน ภาค 2 ที่ลดตัวลงมาเพื่อให้วัยรุ่นฟังมากขึ้น ด้วยตัวคนร้องและการเรียบเรียงเสียงประสาน หลังจากเพลงนี้ได้รับการโปรโมตจากทางต้นสังกัด มีเรื่องตามมาอีกไม่น้อย มีภาพนับพันภาพที่สร้างสรรค์จากฝีมือของศิลปินรุ่นเยาว์ทั่วประเทศส่งมาประกวดและให้ผมดู "ลมหนาวและดาวเดือน" ในจินตนาการของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนสื่อถึงคนรัก บางคนสื่อถึงพ่อแม่ บางคนสื่อถึงความทรงจำวัยเด็กของตัวเอง ที่น่ารักที่สุดคือ มีเด็กประถมสี่อยู่คนหนึ่ง วาดเป็นรูปหมีพูห์ นั่งมองดวงจันทร์ สวยงามแบบไร้เดียงสา หลังจากเสร็จสิ้นการประกวดตัดสินได้ผู้ชนะเลิศไปแล้ว ผมคัดเลือกภาพเหล่านี้มารวมทำเป็นสมุดบันทึกเล็ก ๆ และโปสต์การ์ดนำรายได้ส่วนหนึ่งมอบให้มูลนิธิ "รักษ์ไทย" เพื่อเป็นทุนซื้อนมให้ทารกที่มารดาติดเชื้อเอดส์ และจัดส่งไดอารี่พร้อมโปสต์การ์ดนี้ให้กับเจ้าของภาพที่ได้รับการคัดเลือกมาลงพิมพ์ทุกคน หลายคนเขียนจดหมายตามกลับมาขอบคุณ และบอกผมว่านี่เป็นแรงบันดาลใจก้าวแรกให้พวกเขาบนเส้นทางศิลปิน 

          ฉาก "หน้าต่างห้องนอน เปิดต้อนรับแสงพระจันทร์" ในเพลงนี้ ผมจินตนาการถึงหน้าต่างเต้นท์บนภูกระดึง ที่ผมไปบ่อยจนผูกพันเหมือนบ้านเข้าไปทุกที ผมมักจะเลือกไปในคืนที่พระจันทร์เต็มดวงของเดือนธันวา ในช่วงที่ไม่ใช่วันหยุด เวลาที่เที่ยงวันแดดจ้า มีลมหนาวพัดผ่านลานสน ท้องฟ้าโปร่ง ภายใต้เต้นท์กระโจม นั่นคือที่ที่ผมจะนอน คิดถึงเรื่องราวต่างๆ  ในชีวิต และแน่นอนมีภาพใครบางคน...ที่เคยนั่งอยู่กับผมที่นั่น เดินไปตามทางด้วยกันหลังพระอาทิตย์ตก แล้วกับมานอนดูพระจันทร์และหมู่ดาวที่เต้นท์ภายใต้ลมหนาว เรื่องที่เราคุยกันนั้น...เป็นเรื่องรวมของความบังเอิญ...ล้วนๆ   

ชื่อหนังสือ เราจะนอนมองฟ้าด้วยกันอีกครั้ง  จำนวน 183 หน้า โดยสุรักษ์ สุขเสวี

                     

ลมหนาวและดาวเดือน (ปนัดดา เรืองวุฒิ)

ดึกดื่นคืนนี้ ลมหนาวพัดโชยมา ฉันมองไปที่ขอบฟ้า เนิ่นนาน

หน้าต่างห้องนอน เปิดต้อนรับแสงพระจันทร์

แสงเดือนกำลังประชัน แสงดาว

ก่อนหลับคืนนี้ ใจฉันขอไปเจอ พบเธอที่บนฟากฟ้า พร่างพราว

จะนอนหลับไหล ในอ้อมแขนของดวงดาว

ให้เงาราตรี โอบล้อมหัวใจ

ไม่รู้ค่ำคืนนี้ เมื่อเธออยู่ตรงนั้น จะเห็นดาวดวงเดียวกัน กับฉันไหม

สักครั้งที่เธอเห็น แสงดาวทอประกาย ก็ยังเหมือนเรา ได้พบกัน

ดึกดื่นคืนร้าง น้ำค้างยอดหญ้าคา ไหลลู่ลงมา สะท้อนแสงจันทร์

อยากหยุดเดือนดาว เก็บลมหนาวไว้นานนาน

เพราะเธอจะมา อยู่ในหัวใจ

ไม่รู้ค่ำคืนนี้ เมื่อเธออยู่ตรงนั้น จะเห็นดาวดวงเดียวกัน กับฉันไหม

สักครั้งที่เธอเห็น แสงดาวทอประกาย ก็ยังเหมือนเรา ได้พบกัน

ดึกดื่นคืนร้าง น้ำค้างยอดหญ้าคา 

ไหลลู่ลงมา สะท้อนแสงจันทร์

อยากหยุดเดือนดาว เก็บลมหนาวไว้นานนาน

เพราะเธอจะมา อยู่ในหัวใจ อยากต่อเวลา ค่ำคืนนี้ให้ยาวนาน

เพราะฉันมีเธอ อยู่ในหัวใจ

Comment

Comment:

Tweet


~* พระอาทิตย์สีชมพู *~
View full profile