2009/Jul/20

 

  บางครั้งผมก็นึกสนุก  ชอบเขียนเพลงที่เป็นภาคต่อมาจากเพลงอื่นครับ 

อย่างเพลงนี้  ผมเอาพล็อตเรื่องเดิมมาจากเพลง  "เผื่อว่าวันพรุ่งนี้" 

เอามาเขียนใหม่  โดยเล่าเรื่องจากมุมมองของตัวลครอีกคนหนึ่ง

  ในเพลง  "เผื่อว่าวันพรุ่งนี้"  ตัวละครในเพลงมีสามคน

สมมติว่าชื่อ  A, B  และ  C  นะครับ

A  เธอบอกกับ  B  ว่า..  อย่ามารอเธอเลย  เพราะเธอรัก  C  และจะรอ  C

  พอมาในเพลง  "ต่างคนต่างรอ" 

ผมก็เลยลองจับเอาคุณ  B   มาเป็นพระเอก  คุณ  B  ตอบ   A  ว่าไม่เป็นไร  ผมรอได้ 

เพราะทีคุณก็ยังรอ  C  ได้เลย  ผมก็รอคุณได้เหมือนกัน  สนุกดีไหมครับ

  ตอนนี้ผมกำลังคิดว่า.. 

อยากจะแต่งเพลงที่เป็นบทสรุปของไตรภาคนี้ล่ะครับ  น่าจะเป็นเพลงของคุณ  C  ใช่ไหมครับ 

ผมคิดว่าคุณ  C  น่าจะตอบอะไรสักอย่างออกมาบ้าง

 

ที่มา :  หนังสือร้อยเพลงแห่งความโดดเดี่ยว  โดย  ตรัย  ภูมิรัตน

 ต่างคนต่างรอ (ฟรายเดย์)

เรื่องเก่าๆ ซ้ำๆ คำถามเดิมๆ ซ้ำๆ กี่ทีที่ถามมันก็ยังเหมือนเคย เพราะเธอจะตอบซ้ำๆ

ในหัวใจเธอไม่มีฉันเลย เธออยากจะรอแต่เขาแต่ต่อให้ใจฉันช้ำ ก็ยังอยากจะบอกซ้ำๆ

ให้คำทุกคำที่มีอยู่ข้างในได้กล่อมใจเธอทุกครั้ง จนลืมเขาไป

 

จะนานแสนนาน นานเท่าไหร่กว่าใจของเธอจะได้ลืมเขา

ถึงฉันได้แต่ยืนมอง มองเธอจากที่ไกลไม่อาจจะยืนเคียง ยืนอยู่ในหัวใจ

แต่ขอแค่ได้ยืนรอ รอเธออยู่ได้ไหมอาจจะมีวันใด ที่เธอจะมองฉันบ้าง

 

จะอีกนานแค่ไหน เธอก็อยากรอเขาใช่ไหม จะทำอย่างไร ใจเธอก็ไม่ลืม

งั้นฉันจะรอเหมือนกัน เพราะฉันก็ไม่อยากฝืน ฉันเข้าใจความขมขื่น

จิตใจของคนที่คอยอย่างนี้ ได้มองกลับมาที่ฉันสักครั้ง

 

อยากให้เธอมองฉันด้วยหัวใจบ้างแล้วเธอจะเห็นภาพนั้น เห็นคนที่เขารอนั้น

สะท้อนภาพสิ่งที่เธอเป็นอยู่ ฉันเข้าใจความขมขื่น

จิตใจของคนที่คอยอย่างนี้ ฉันได้แต่ยืนมอง มองเธอจากที่ไกล

ไม่อาจจะยืนเคียง ยืนอยู่ในหัวใจ แต่ขอแค่ได้ยืนรอ รอเธออยู่ได้ไหม

อาจจะมีวันใด ที่เธอจะมองฉันบ้าง

 

Comment

Comment:

Tweet


~* พระอาทิตย์สีชมพู *~
View full profile