2009/Jul/25

  ผมเขียนเพลงนี้ไว้ในวันที่รู้สึกอ่อนแอที่สุด  เคยรู้สึกไหมครับ 

 เมื่อไหร่ที่เราถอยไปถึงจุดที่ถอยไม่ได้  ระบบป้องกันตัวเองของเราก็จะเปิดทำงานทันที 

ครั้งหนึ่งผมเคยคิดว่า..  ถ้าสามารถอยุ่แต่ในห้องไม่ต้องออกไปข้างนอกได้คงดี

  แต่นั่นคือวันที่ระบบป้องกันตัวเองของผมทำงานถึงขีดแดงแล้วล่ะ

มันเคยเป็นช่วงเวลาที่ยากเย็นมากๆ  เลยนะครับ 

หากเราไม่สามารถสื่อสารกับใครได้  ที่แม้แต่ตัวเองยังมาชวนทะเลาะอยู่ตลอดเวลาเนี่ย

  มีคนคามผมว่า..  เคยเขียนเพลงไม่ออกไหม  เคยหมดมุขไหม  ตันหรือยัง 

 ผมก็ไม่กล้าตอบแบบฟันธงหรอก  ว่ายังไม่หมด 

ยังไงก็ยังเขียนเพลงได้  เพลงยีงมีมุมให้เขียนอีกมากมาย

  แต่ผมเคยเขียนเพลงไม่ออกจริงๆ  ครับ 

 แล้วไอ้ช่วงเวลาแบบนั้นเนี่ย  มันน่ากลัวมากเลย  เป็นฝันร้าย 

 เหมือนมีคนหยิบดินสอไปจากมือ  คือพอจะเขียนอะไรออกมาสักคำนึง 

 ผมก็จะทะเลาะกับตัวเองทันทีว่า  นี่มันใช่ตัวเราหรือเปล่า 

 เหมือนจอห์น  แนช  ในเรื่อง  A Beautiful Mind  ประมาณนั้น

  หลังจากผ่านช่วงเวลาในโลกหลังกำแพงมาได้ 

ผมพบว่าการเขียนเพลงไม่ออก  ไม่ใช่เพราะหมดมุขหรอก 

แต่เป็นเพราะอะไรๆ  ข้างในเรามันเสียอยู่  จะต้องซ่อมความรู้สึกในใจเราก่อน

พอลานมันติดขัด  ระบบมันก็รวนหมดน่ะครับ

 

Insecure (PlayGround)

เคยเปิดทิ้งไว้ ประตูแห่งความหมาย  ที่เปิดสู่หัวใจของฉัน 

แต่มีใครบางคน ผ่านมาวันนั้น ทำให้ชีวิตฉันเปลี่ยนหัวใจฉันแหลก

ไม่เหลือชิ้นดี ทันทีที่เขาเข้ามา หัวใจฉันเจ็บ เจ็บจนรู้ว่า

"ตัวฉันมีค่ากว่านี้" เก็บเศษดวงใจ ที่แตกสลาย ที่เหลือเล็กๆเหล่านั้น

 จะคอยดูแล ชิ้นส่วนที่บอบช้ำ เพียงหวังให้มันเหมือนเดิม

แล้วสร้างกำแพง ป้องกันหัวใจ ฉันจะไม่ให้ใครเข้ามา

ล้อมรอบดวงใจที่เคยมีปัญหา... คงไม่กล้ารักใครอีกแล้ว

ก็หวังว่าสักวันนึง จะมีใครเข้ามาถึง... มาทำลายกำแพงของฉันลง

 ด้วยรัก อีกสักครั้งนึง... เคยเปิดทิ้งไว้ ประตูแห่งความหมาย

ที่เปิดสู่หัวใจของฉัน รอใครบางคนจะผ่านมาสักวัน

 ทำให้ความคิดฉันเปลี่ยน และชีวิตของฉันจะเปลี่ยน

Comment

Comment:

Tweet


sad smile sad smile question
#2 by กำแพงกระดาษ At 2011-07-06 19:05,
คุณพระอาทิตย์สีชมพู
พิมพ์ผิดประมาณ 2 จุดนะ
#1 by กำแพงกระดาษ At 2011-07-06 19:05,

~* พระอาทิตย์สีชมพู *~
View full profile