2011/Mar/29

- 1 -

ฟ้ายิ่งมืด  รถรายิ่งขวักไขว่  แสงไฟสีส้มแล่นผ่านเป็นสายยาว 

ผู้คนเดินสวนกันบนทางเท้าดูสับสนวุ่นวาย  ชวนให้ลายตา 

คงปฎิเสธไม่ได้ว่านี่คือเครื่องหมายการค้าของมหานครที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้

 

 

ณ  ป้ายรถเมล์  หน้าห้างสรรพสินค้าชื่อดังย่านลาดพร้าว  ผู้คนจะหนาแน่นเป็นพิเศษ

อาจเป็นเพราะนี่เป็นคืนวันศุกร์  ผู้คนส่วนใหญ่ที่เดินไปมา  เป็นชายหญิงวัยทำงาน 

จะมีที่ไหนที่จะตอบสนองทุกความต้องการของหนุ่มสาวได้เหมือนที่นี่ 

ทั้งร้านอาหารไทย  จีน  ญี่ปุ่น  เกาหลี  ฟาสฟู้ด

ไปจนกระทั่งขนมจีนน้ำยาอาหารบ้านๆ  ที่สามารถหากินได้ทั่วไป 

ไหนจะร้านเสื้อผ้า  เครื่องประดับ  เครื่องสำอาง  รองเท้า  ร้านหนังสือ 

ไม่เว้นแม้แต่สถาบันภาษาชื่อดังก็ล้วนแต่อยู่ในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ทั้งสิ้น

 

 

หญิงสาวคนหนึ่ง  แต่งตัวทะมัดทะแมง  รวบผมเป็นหางม้าง่ายๆ 

ในมือถือเอกสารประกอบการเรียนภาษาอังกฤษไว้แน่น  เดินออกจากห้างสรรพสินค้า 

เธอเดินอย่างรวดเร็วออกจากห้างสรรพสินค้า 

ไม่แม้แต่จะหันไปมองบรรดาร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมที่เรียงรายตามเส้นทางสู่ประตูทางออก 

จากริ้วรอยใต้ตาและบนใบหน้าอายุคงประมาณ  30  ต้นๆ  หรือไม่เช่นนั้น! 

เธอคงตรากตรำกับการเรียนมากเกินไปเลยทำให้เธอดูแก่กว่าอายุจริง

 

 

 

 

 

- 2 -

หน้าห้างสรรพสินค้าชื่อดังย่านลาดพร้าว 

เขามีชื่อว่า “โชค” เป็นนักดนตรีที่ดำรงชีวิตด้วยการเล่นกีต้าร์ ร้องเพลง เพื่อเลี้ยงปากท้อง

แม้ว่าจะได้เงินมาไม่พอใช้ แต่โชคก็ยังยินดีที่จะทำ เพื่อเดินตามความฝันของตัวเอง

นอกจากนั้น เวลาที่ว่างจากการเล่นดนตรีในผับที่ไม่มีชื่อแล้ว

โชคยังเปิดหมวกร้องเพลง

แม้ในบางทีจะได้เศษเงินของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา ไม่คุ้มกับค่าเหนื่อย

แต่โชคก็ยังคงร้องเพลงต่อไป

 

 

จนกระทั่งวันนี้ โชคบอกกับตัวเองว่า.. “เขาจะร้องเพลงเป็นวันสุดท้าย”

เวลาประมาณ 20.00 น. โชคกำลังร้องเพลงที่ตัวเองแต่งขึ้นเอง

และคิดว่าจะร้องเพลงนี้ที่นี่ เป็นที่สุดท้าย  แล้วจะกลับบ้านต่างจังหวัด

มองดูกระเป๋ากีต้าร์ ที่วางอยู่บนพื้นเบื้องหน้า

มีเศษเหรียญอยู่ไม่กี่เหรียญ โชคเริ่มถอนหายใจอีกครั้ง

แม้แต่เงินค่ารถกลับบ้าน ก็ยังไม่พอ

 

 

 

 

 

  

แล้วทันใดนั้น มีผู้หญิงอายุประมาณ 25-30 ปี มาหยุดยืนตรงหน้าที่โชคเล่นดนตรี

โชคเห็นเธอเปิดกระเป๋าสตางค์ และวางธนบัตรให้ 1 ใบ

จากนั้นเธอก็รีบวิ่งขึ้นรถเมล์เพื่อประชาชน (รถฟรี)  และหายไปอย่างรวดเร็ว

และนี่เองที่ทำให้ชีวิตโชคเปลี่ยนไป

  

 

  

  - 3 -

6 เดือนต่อมา

ในรายการโทรทัศนน์ยอดนิยมของคืนวันอังคาร

โชคปรากฎตัวที่นั่น เขาร้องเพลงที่เขาแต่งเอง ในคืนวันนั้นที่ทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยน

พิธีกรถามความเป็นมาของโชค โชคเล่าให้พิธีกรและผู้ชมฟังว่า..

ในคืนวันสุดท้ายที่เขาตัดสินใจจะกลับบ้านต่างจังหวัด และเลิกร้องเพลงนั้น

 

 

ณ  หน้าห้างสรรพสินค้าชื่อดังย่านลาดพร้าว

เขาได้รับเงินจากผู้หญิงคนหนึ่งเป็นเงินจำนวน 1,000 บาท

ซึ่งโชคเองไม่เชื่อว่าจะมีใครมาให้เงินคนร้องเพลงเปิดหมวกอย่างเขา

และนับจากวันนั้นเขาจึงทุ่มเทกับการฝึกฝนร้องเพลงและเล่นดนตรีอย่างหนัก

เพราะโชคเชื่อว่า..  ผู้หญิงคนนั้นคงเห็นในพรสวรรค์และความสามารถของเขาอย่างมาก

ผมขอบคุณ ผู้หญิงคนนั้นจากใจจริง ที่ทำให้ชีวิตผมมีวันนี้

เธอคือแรงบันดาลใจและพลังของผมจริงๆ ครับ

โชคให้สัมภาษณ์ทิ้งท้าย ก่อนจบรายการ

 

 

 

 
 

 

- 1 -

เมื่อ 6 เดือนก่อน

ผู้หญิงอายุประมาณ 25 ปี นั่งอยู่บนรถเมล์เพื่อประชาชน (รถฟรี)

กำลังสบถออกมาเสียงไม่เบานัก

“แมร่งงงงง  หยิบแบงค์ผิดอีกกู ซวยจริงๆ”

 

ที่มา : เรื่องเล่าจากเพื่อนคนหนึ่ง  (เดือนมกราคม  2552)

Comment

Comment:

Tweet


sad smile หวังว่าเธอจะรู้

เธอคือแรงบันดาลใจและพลังของเขา

อาจจะเสียดายน้อยลงหน่อยนึง..รึป่าวsad smile
#5 by แจม At 2011-05-08 20:49,
ชอบจัง... big smile Hot!
เขียนเก่งจังค่ะดูจากลิงค์ ได้ครูดีนี่เอง

big smile Hot! Hot! Hot!
#3 by ตีรณา At 2011-03-29 13:23,
โอ้ว หักมุมจริงจังอะ = =;
#2 by Cezernail At 2011-03-29 12:36,
เคยเป็นเมื่อ 8 ปี ก่อน ตอนเมาเหล้า หยิบแบ๊งค์ห้าร้อยให้แท๊กซี่ นึกว่าเป็นแบ๊งค์ร้อย แถมบอกว่าไม่ต้องถอนอีก 55555
#1 by คนเคยเมา (122.154.24.254) At 2011-03-29 11:32,

~* พระอาทิตย์สีชมพู *~
View full profile